Jako przywódca religijny, Wasza Świątobliwość zwraca się do instytucji politycznych. Jakie są dzisiaj wzajemne relacje pomiędzy religią a polityką na poziomie europejskim? Religia i polityka współegzystują, ponieważ obydwie służą człowiekowi, obydwie istnieją dla człowieka. Polityk nie może ukryć swojej wiary, swojej religii, jako że są one częścią jego osobistej struktury i częścią sposobu, w jaki działa. Europejska kultura również jest oparta na wierze chrześcijańskiej, na lekcjach Ewangelii - co nie znaczy, że powinniśmy wykluczyć niechrześcijan z Europy. Współistnienie chrześcijan i niechrześcijan służy wzajemnemu wzbogacaniu. Wasza Świątobliwość uczynił dialog między religiami priorytetem. Jak mógłby opisać obecne relacje pomiędzy chrześcijanami a muzułmanami w Europie? Obecność wielu milionów muzułmanów w Europie jest dzisiaj po prostu rzeczywistością. My, chrześcijanie, większość, jak również ci w mniejszości, musimy dążyć do życia w harmonii jako dzieci tego samego Boga. żadna mniejszość, włączając muzułmanów, nie powinna żyć na marginesie: powinna tworzyć część społeczeństwa, które przyjmuje ją i umieć zdobywać od większości to najlepsze, co ma ona do zaoferowania. (...) Cały wywiad na stronach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego 2008 tutaj.
Negatywne wartości UE
Przed odrzuceniem Traktatu
Lizbońskiego przez Irlandię panował szeroko rozpowszechniony optymizm, że można
zrestrukturyzować instytucje unijne, przystępując w ten sposób do bardziej
istotnych reform. Tierry Chopin z Fundacji im. Roberta Schumana zaproponował,
żeby Unia jako „polityczny byt” określiła „minimum wspólnych interesów i
minimum poczucia przynależności do wspólnoty, chęć dalszego rozwoju projektu”.
Ta formuła zadziwiająco łączy wielkoduszność i nieśmiałość. Bez takiej
minimalnej zgody UE jest skazana na rozkład. Ale na impas spowodowany
irlandzkim głosowaniem można spojrzeć w świetle innego spostrzeżenia Chopina.
„Od kiedy projekt europejski został zdefiniowany, niektóre z krajów będą
oczywiście w stanie przyłączyć się do niego, inne mniej, albo nawet wcale”.
Innymi słowy, „projekt europejski” jest z natury zróżnicowany, przejawia brak
wspólnego odczuwania, a nawet może je niszczyć. Wydając się najpierw prawie
nieunikniona, ratyfikacja nagle stała się odległą możliwością. Co innego
nabrało znaczenia; UE może udowodnić swoją praktyczną wartość i znaczenie tylko
przez zademonstrowanie woli działania razem. Ale to właśnie brak takiej
wspólnej woli politycznej jest problemem. Dwa przykłady są znaczące.
Problem zmian klimatycznych zyskuje coraz większą uwagę w polityce handlu światowego. W swoim przemówieniu wobec Komisji Parlamentu Europejskiego ds. zmian klimatycznych wygłoszonym 29 maja 2008 roku w Brukseli, Dyrektor Generalny WTO Pascal Lamy rekomendował szeroką liberalizację handlu towarami i usługami przyjaznymi dla środowiska jako skuteczny środek walki ze zmianami klimatu. Propozycja ta nie jest nowa. W międzyczasie 152 państwa członkowskie WTO negocjowały już od sześciu lat w oparciu o artykuł 31 iii) Deklaracji Ministerialnej z Doha na temat redukcji taryf celnych i nietaryfowych barier dla przyjaznych dla środowiska towarów i usług. Jednakże wzrost uwagi miał miejsce w przypadku negocjacji w komisji WTO „Handel i środowisko” dopiero z chwilą nagłego pojawienia się zmian klimatycznych jako decydującego tematu w globalnej polityce. Rzeczywiście, daleko idąca liberalizacja handlu towarami i usługami przyjaznymi dla środowiska mogłaby przyspieszyć światowe upowszechnianie się „zielonych” technologii i ekologicznego know-how (np. turbin wiatrowych, przetwórstwa odpadów, konwerterów katalitycznych), a tym samym zasadniczo przyczynić się do walki ze zmianami klimatycznymi. Problem polega na tym, że wschodzące i rozwijające się kraje odniosłyby jedynie niewielki albo i żaden zysk z tego rodzaju liberalizacji, ponieważ lwia część udziału w eksporcie towarów i usług przyjaznych dla środowiska – według Lamy’ego, wartość globalnego rynku tego rodzaju produktów obliczana jest na 550 miliardów dolarów USA rocznie – przypadałaby na kraje uprzemysłowione. Obecny opór wielu krajów rozwijających się wobec poważnej liberalizacji jest więc zrozumiały, chociaż można go przezwyciężyć w ramach pragmatycznie negocjowanych rozwiązań, jeśliby kraje uprzemysłowione mogły złożyć krajom rozwijającym się lepsze oferty w innych dziedzinach – zwłaszcza w negocjacjach dotyczących rolnictwa.
Zakończył się VIII Zjazd Gnieźnieński, który w tym roku odbywał się pod tytułem "Rodzina nadzieją Europy". Strona internetowa tutaj.
Katolickie Dni Społeczne w Gdańsku
Odbyły się Pierwsze Katolickie Dni Społeczne dla Europy, pod hasłem „Solidarność - wyzwaniem dla Europy”, w dniach 8-11 października 2009 roku w Gdańsku. Więcej tutaj.
Konferencja o UE
W dniach 11-12 września br. w Krakowie odbyła się IX Międzynarodowa Konferencja z cyklu "Rola Kościoła katolickiego w procesie integracji europejskiej". Tematem tegorocznej konferencji jest "Chrześcijańska odpowiedzialność wobec kryzysów". Program tutaj.
